week 2 (maandag t/m vrijdag 21 nov. 2003)
21|11|03
van Kinabalu Parc, naar verblijf in de jungle van Sabah en weer terug naar Kota Kinabalu (door: Michiel)
MAANDAG 17 NOVEMBER:
Vandaag gaan we naar de bed en breakfast van Uncle Tan. Uncle Tan verzorgt al 13 jaar trekkings door de Kinabatang rivier, vanuit een kamp dat midden in de jungle is opgebouwd. Een busje moet ons morgen vanuit de bed en breakfast naar dit kamp brengen. Na vele enthousiaste verhalen besluiten wij er ook maar voor te gaan.
Er komt al snel een bus langs die de goede kant op gaat en gelukkig is er nog plaats. 4 uur later worden we voor de deur afgezet op een vieze straat, met een paar dubieuze winkels, in een van de winkels blijkt het hoofdkwartier van Uncle Tan te zijn gevestigd.
We delen een kamer met twee Ieren: Jef (67) en Caroline (zijn dochter), die op doorreis zijn naar Sydney. Maar eigenlijk delen we een kamer met de hele familie Tan, omdat de kamer grenst aan de woonkamer en de muren niet tot het plafond reiken.
De douche bestaat uit een grote ton die gevuld is met water,in deze ton ligt een pannetje waarmee je water kunt scheppen. Het blijkt een prima manier om je te wassen. Dat het water koud is deert niet, het is namelijk onwaarschijnlijk warm. We doen de dag dan ook niet veel meer dan op bed liggen en wat praten met onze Ierse kamergenoten.
We krijgen een formulier waarin nog eens wordt benadrukt wordt dat het kamp waar we heengaan extreem 'basic' is ingericht. Na de behoorlijk eenvoudige bed en breakfast kunnen we onze borst dus natmaken! Er wordt ons ook verzocht geen eten mee te nemen ratten, apen en wilde varkens zullen het onherroepelijk meenemen. Na de aanvaring met de apen vorige week, is dit net genoeg om vooral Lot nog even zenuwachtig te maken.
DINSDAG 18 NOVEMBER:
Voordat we naar het Wildlife kamp gaan, brengen we eerst nog een bezoek aan het Orang Oetang rehabilitation center in de stad Sepilok. Dit is een prachtig natuurpark, waarin orang oetangs worden opgevoed om weer terug in de natuur te worden gezet. Het park is zo groot dat je de apen alleen tijdens voedertijd kunt zien. Helaas staan er nog zeker 50 anderen met ons mee te kijken en laat slechts 1 orang oetang zich zien. Door de vele toeristen is het meer een dierentuin dan een open park geworden, gelukkig gaan we vanmiddag de echte jungle in!
Na een super lunch bij de bed en breakfast worden we met een busje naar de voet van de rivier gebracht. Met ons mee gaan de 2 Ieren, een Engels stel, drie alleen reizende Britse meisjes en een wat oudere Brit. Meteen blijkt dat het een leuke groep is.
Bij de rivier worden we opgewacht door een boot die ons naar het kamp brengt. Onderweg zien we meteen al prachtige vogels en heel veel aapjes, die in overhangende takken boven de rivier rondklimmen. De gids vindt het dan leuk om de boot onder deze takken stil te leggen. Annelotte vindt dit minder leuk, het blijken precies dezelfde apen die ons vorige week aanvielen.
Het kamp is geweldig. We slapen in hutten met muskietennetten. De douche bestaat hier wederom uit een grote ton met water, alleen komt het water nu uit de rivier. Niet echt schoon, maar schoon blijf je toch niet. Alles is namelijk erg modderig en het is daarnaast nog ontzettend warm. Na 1 uur ben ik al doorweekt.
Na weer heel lekker en gezellig eten met onze groep, gaan we 's avonds laat met de boot de rivier op. Met een grote zaklamp wordt gespeurd naar dieren. We zien prachtige vogels, krokodillen, wilde katten en weer veel apen. Bij terugkomst blijkt ons kamp bevolkt door verschillende wilde varkens die even een kijkje komen nemen. Ik slaap heerlijk, onder een oordovend gekwetter van alle vogels en krekels.
WOENSDAG 19 NOVEMBER:
Om 6 uur op voor weer een tochtje met de boot. De aapjes lopen vlak voor onze hut druk rond te rennen. Weer zien we veel beesten. We komen angstaanjangend dicht bij een krokodil, die na een grote zwaai met zijn staart wegzwemt.
Na het ontbijt is het de hoogste tijd voor een voetbal wedstrijd tussen de gidsen (Borneo team) en Europa. Het veld bestaat voor de helft uit modder, hierop kunnen de Europeanen niet uit de voeten. We worden met 3-0 ingemaakt! Lot kijkt met plezier toe hoe ik een paar keer voluit in de modder onderuit ga.
Na een korte rivierwater douche, maken we een trekking te voet onder begeleiding van onze gids Nick. We zien wat hagedissen, kikkers en wat vreemde insecten. 's middags is het echt te warm om iets te doen, zodat iedereen wat kan uitrusten. Voor Lot, die gisteren toch niet lekker sliep met al die vreemde beesten om haar heen, een mooie gelegenheid om bij te slapen.
Voor het avondeten weer een mooie tocht per boot. Omdat we steeds op andere tijden over de rivier varen, zien we ook steeds andere beesten. Meerdere roofvogels, een leguaan en onder andere de neusaap, kunnen na de tocht op het lijstje worden bijgeschreven.
In het kamp is de nieuwe groep alweer gearriveerd. Diego en Lilla, waar we de Mount Kinabalu mee hebben beklommen, blijken ook deel uit te maken van deze groep. Het backpackers wereldje is erg klein!
Ik ben 's avonds kapot van deze lange en vermoeiende dag. Na even twijfelen ga ik toch maar mee op de avondwandeling. We zien een tarantula spin, slapende vogels van heel dichtbij en een rode en een zwarte schorpioen. Lot heeft minder behoefte aan het zien van de tarantula en blijft in het kamp.
DONDERDAG 20 NOVEMBER:
Weer om 6 uur gewekt. Ik ben inmiddels helemaal gebroken. Toch maar weer opgestaan, we gaan namelijk op zoek naar de Gibbon aap. Hiervoor moeten we de rivier oversteken en een heel stuk door erg modderige jungle lopen. Helaas laat de Gibbon aap zich niet zien. Lot en ik vinden het niet erg. We hebben wel even genoeg apen gezien en zijn blij als we weer terug naar het kamp gaan.
Na het ontbijt de kans voor het Europese team om zich te revancheren voor de nederlaag van gisteren. Na een enorm hectische wedstrijd verslaat een team van Britten, een Amerikaan en een nederlander de Borneo guides. Het kostte me weer een paar kleren, en modder over mijn hele lichaam, maar het was het waard!
om half elf verlaten we het kamp op weg naar de bed en breakfast, waar we een bus naar Kota Kinabalu pakken. We nemen afscheid van alle gidsen, die echt geweldig waren. Allemaal zo vriendelijk, vrolijk en vooral ook heel kundig. Niet voor niks zegt de Lonely Planet dat dit de beste manier is om dieren in het wild te zien is van heel Zuidoost Azië. (Zie ook www.uncletan.com)
Het wildlife camp kosste ons 220 RM, zo'n 55 euro, inclusief zo'n 5 heerlijke maaltijden en al het vervoer. Een koopje! De overnachting in de bed en breakfast kosste ons 20 RM (5 euro) inclusief drie maaltijden. En dan is Maleisië nog wel het duurste land. We kunnen haast niet wachten op de andere landen
De busreis naar Kota Kinabalu verloopt prima. De buschauffeur wil vroeg thuis zijn en rijdt daarom als een bezetene over de bochige wegen heen. Vooral het inhalen is hier een sport. Het heeft de voorkeur om vlak voor een scherpe bocht meerdere auto's tegelijk in te halen.
We checken in in hotel Diamond. Een relatief dure kamer, maar een goed bed, goede airco en een eigen badkamer hebben we wel verdiend vinden we.
Vrijdag 21 november:
heerlijk geslapen. Wat kun je weer genieten van een goed bed als je een aantal dagen praktisch op de grond hebt geslapen. We gaan op zoek naar een vestiging van Maleisië Airlines en boeken een ticket voor dezelfde avond naar Kuching. (Kuching ligt aan de westelijke kant van Borneo) De Ramadan is voorbij en heel Maleisië heeft vrij, een goedkoop ticket zit er daardoor helaas niet in.
's middags gaan we naar Brother Bear, de nieuwste Disney tekenfilm, in de bioscoop van Kota Kinabalu. Daarna eindelijk tijd om de internetsite bij te werken, voordat we op weg gaan naar het vliegveld.
Ongelooflijk zoveel we al hebben meegemaakt in de eerste twee weken. Het valt ons ook op hoe makkelijk je mensen ontmoet op zo'n reis. Bijna alle mensen die we tegengekomen blijken erg goed gezelschap. Ook dat belooft wat voor de komende tijd!
De komende week zitten we in Kuching, van waaruit we het Bako natuurpark gaan bezoeken, een boottocht naar een longhouse dorp maken en vooral ook de stad zelf willen bekijken. Daarna wacht ons Kuala Lumpur. Wat een luxe!!!
<< terug
