Week 13 maandag 2 februari t/m zaterdag 7 februari
10|02|04
eerste week in Laos, met o.a. een bootreis over de Mekong rivier en verblijf in de prachtige stad Luang Prabang. (door: Michiel)
BOOTREIS OVER DE MEKONG RIVIER
De grens tussen Thailand en Laos wordt gevormd door de Mekong rivier, die we op maandagochtend in een klein bootje oversteken. Straten en wegen zijn in Laos niet zo vanzelfsprekend. Zo is reizen tussen Huay Xai (de plaats waar we Laos binnenkomen) en Luang Prabang (onze volgende bestemming) alleen mogelijk via de rivier. We kopen daarom een kaartje voor de zogenaamde 'slowboat', die er dan ook 2 dagen over doet. Je kan ook per speedboat naar Luang Prabang varen, het probleem is alleen dat er gemiddeld 1x per week een over de kop slaat. Wij deden het toch al liever rustig aan.
Gedurende twee dagen zitten we zo'n 7 uur op krappe houten bankjes op een oude, houten rondvaartboot. Voor ons zit een grote groep Lao. Als een van de Lao meisjes Lot met een woordenboek in de weer ziet, is het contact snel gelegd. Een uitgebreide, wederzijdse taalcursus is het gevolg. Dat Lao is nog niet zo makkelijk! Na afloop wisselen ze tevreden wat eten uit. Wat gefrituurde bananen in ruil voor onze "Westerse" chips.
Ook achter ons is genoeg afleiding te vinden. Een groep luidruchtige Australiers, maakt meteen na vertrek een fles Whiskey soldaat. Een vooroordeel dat we inmiddels over Australiers hebben, is dat ze altijd alcohol drinken en tussen de slokken door de genante drankverhalen van de dag ervoor bespreken.
De reis is kortom erg onderhoudend. Maar dit komt toch vooral door het waanzinnige uitzicht. We varen dwars door een enorm heuvelachtig en ongerept natuurgebied. Soms zien we een dorpje, dat bestaat uit een paar huisjes van bamboe. Voor deze huisjes liggen vaak zelggemaakte boten in het water, die voor het vissen worden gebruikt. Het is hoe dan ook moeilijk te beschrijven hoe ontzettend mooi de natuur in Laos is.
We overnachten in Pakbeng. Hier merk je meteen dat je in een van de tien armste landen van de wereld bent. Bedelende kinderen staan de boot al op te wachten en graaien naar de bananen die Lot in haar hand heeft. Ze willen allemaal onze tas dragen, maar liever nog wat opium verkopen.
LUANG PRABANG
Luang Prabang ligt aan de Mekong rivier en is voor de meeste toeristen het hoogtepunt van Laos. Begrijpelijk, want het is een geweldige stad. Of eigenlijk meer een dorp, met in het midden een steile heuvel met een tempel erop. Van armoede is hier een stuk minder te merken. Het ene huis is nog mooier dan het andere. Prachtige veranda's, luiken voor de ramen en inrichting in Franse stijl, met dank aan het kolonialisme. De sfeer is daarnaast enorm gemoedelijk, vrijwel iedereen begroet ons vrolijk (Sa Bai Dee!). Het straatbeeld wordt daarnaast enorm gekleurd door vele kindermonniken die door de stad lopen. Voor arme kinderen is (tijdelijk)monnik worden de kans om genoeg te eten en bovendien nog een opleiding te krijgen. Met verbazing zien we hoe sommigen van deze monniken met sigaret of blikje 7-up rondlopen. Het gaat er hier blijkbaar wat losser aan toe dan in het klooster van ons retreat!
We besteden de meeste tijd in deze stad aan rondslenteren, het drinken van vruchtenshakes aan de rivier en het bezoeken van de vele mooie antiekwinkels.
SYSOMPHONE
Van medereizigers krijgen we de tip om te gaan slapen bij Sysomphone guesthouse. We worden er met open arme ontvangen door een man die iedereen pappa noemt. Al snel blijkt waarom. Pappa ziet al zijn gasten namelijk als familie. De eerste avond wordt alle gasten dan ook meteen een diner aangeboden, dat voor familie, vanzelfsprekend gratis is. Terwijl iedereen zich te buiten gaat aan het heerlijke eten, gaat Pappa met de LaoLao rond (een soort Pastis), die wij dan in 1 teug moeten leegdrinken. De rest van de avond worden we, aangeschoten inmiddels, vermaakt met zijn goocheltrucs. Zo'n enthousiasme en zoveel welgemeende vriendelijkheid zijn we nog niet eerder tegengekomen en de andere gasten duidelijk ook niet, het wordt dan ook een erg gezellige avond en een geweldig verblijf in dit guesthouse.
HET BACKPACKERSWERELDJE
Thailand kun je nauwelijks meer een backpackersland noemen. het schijnt dat er jaarlijks meer dan 1 miljoen toeristen hun vakantie doorbrengen. Het verschil met Laos is duidelijk te merken. Opeens worden we weer omringd door alleen maar backpackers, die in feite allemaal dezelfde locaties bezoeken. Contact is op zo'n moment snel gelegd, waardoor we eigenlijk elke avond met een groepje wat eten en drinken.
Luang Prabang lijkt daarom ook wel een beetje op Groningen; om de haverklap komen we bekenden tegen waarmee we een praatje maken, erg gezellig. We ontmoeten erg interessante mensen, zoals Eric, een Fransman die in Barcelona woont met zijn Duitse vriendin en verteld een hekel te hebben aan Fransen. Zo'n Fransman waren we nog niet tegengekomen! Of twee Duitsers die per fiets reizen en horrorverhalen vertellen over de keer dat ze 's nachts verdwalen in de jungle van Cambodja.
KOMENDE PERIODE
Na een bezoek aan Vang Vieng en de hoofdstad van Laos, Vientiane, reizen we door naar het minder toeristische zuiden. Van hieruit reizen we Thailand weer in en vliegen we op 27 februari van Bangkok naar Nepal. We hebben een goedkoop retourticket kunnen bemachtigen en de planning mede daarom wat omgegooid. Na een maand Nepal reizen we dan door naar Cambodja en Vietnam. Het kan, kortom, niet op allemaal!!!
<< terug
