Op dinsdag 12 juli 2005 vertrekken wij voor 35 dagen naar Indonesie. Hier gaan wij een rondreis maken over de eilanden Java, Bali en Sulawesi. Via deze site proberen wij wanneer mogelijk een reisverslag met evt. wat foto's bij te houden. Veel lees- en kijkplezier op onze site.
Tana Toraja (Zuid-Sulawesi)
07|08|05
In de stad Rantepao in de streek van de Toraja zijn we 5 dagen gebleven.
Zoals ik al eerder had verteld zijn we dus snel vertrokken uit Makassar naar Rantepao. Daar kwamen we vrijdagavond 29 juli om 11 uur aan bij Wisma Monton. Een leuk hotelletje vlak buiten de het centrum (is een lange drukke weg), dus erg rustig.
De volgende dag zijn we de omgeving maar eens gaan verkennen oftewel een dag van rondlopen, zoeken, plannen, eten en slapen. Rantepao is als stad verder niet echt interessant, maar meer de streek waar de Tana Toraja wonen kom je voor. Maandag gaan we die dorpen met een gids bezoeken en de mooie huizen bekijken.
De Tana Toraja zijn erg beroemd geworden om hun begrafenisrituelen. Wanneer er iemand dood gaat wotd deze pas in juli/augustus begraven. Bij die ceremonie worden naar mate je status hoger is steeds meer buffalo’s en/of varkens geofferd. Toeristen komen daarom vaak naar deze streken. Uiteindelijk hebben wij afgezien van het bezoeken van zo’n ceremonie, omdat we het doden van buffalo’s en varkens wilden ontlopen en omdat je jezelf als toerist moest inkopen met een slof sigaretten op die begrafenis waar je eigenlijk verder niet thuishoort. Een ander belangrijk kenmerk van hun cultuur is de mooi huizen die ze bouwen in de vorm van een schip met prachtig houtsnijwerk op de buitenwanden van die huizen.
De volgende dag zijn we een dorp in de omgeving gaan bezoeken om de huizen en de graven te bekijken. De mensen begraven hun doden namelijk in een grot of hangen de kisten tegen een bergwand op. Ook maken ze van hout een pop die op de overledene lijkt en zetten die bij de kist. Erg mooi en apart om te zien en ook de reis ernaartoe was erg leuk, want dat hebben we gedaan in een soort riksja, maar dan met een motor. De uitzichten zijn hier super!
Daarnaar weer even terug naar Rantepao gegaan en toen kwamen we op het fantastische idee om naar naburige hotsprings te gaan. Wij dus in een soort taxi en daarnaar bij 2 jongens achterop de scooter naar die hotspring. Uiteindelijk was het nogal een tegenvaller, want het was een klein zwembadje waar wat warm water in liep en waar zo’n 50 jongeren hebben gekeken hoe wij daar aan het zwemmen waren.
Daarnaar weer met diezelfde scooters terug naar Rantepao, maar helaas ging het regenen. Zoals een goed Indonesier betaamt gingen die jongens langs de kant van de weg wachten tot het droog zou worden, want anders wordt je nat en krijg je het koud. Het enige jammere is dat zo’n tropische regenbui niet snel ophoudt en vaak wel 2-3 uur lang duurt. Dus we hebben die jongens uiteindelijk beiden 40000 rupiah (=4 euro) moeten geven om te zorgen dat ze ons thuis zouden brengen. Voor hier is dat een flink bedrag. Gelukkig deden ze dat wel en kwamen we dus wel wat later en doorweekt in het donker bij ons hotel aan.
Diezelfde avond zijn we ook voor het eerst echt lastiggevallen door iemand die ons zelfs naar ons hotel toe volgde. Gelukkig was er niks gebeurd, maar het is toch wel even vervelend als concludeert dat je wordt achtervolgd.
Op maandag zijn we met een gids gaan reizen door de omgeving. Veel dingen zijn dan wat makkelijker bereikbaar met name, omdat wegen en openbaar vervoer zo slecht zijn dat je nauwelijks als toerist echt makkelijk kunt reizen.
Eerst zijn we naar een dierenmarkt geweest waar ze de buffalo’s en varkens verkopen voor de offers die ze brengen ter ere van de doden. Buffalo’s zijn hier erg duur vanaf 10.000.000 tot 75.000.000 rupiah (1000 euro tot 7500 euro). Een onvoorstelbaar hoog bedrag voor veel mensen hier, dus een begrafenis is ook een erg dure aangelegenheid.
Daarnaast werden hier ook de varkens verkocht die evt. ook geofferd kunnen worden. Deze waren op 2 bamboestokken gebonden zodat ze niet weg zouden lopen en maakten nogal een angstaanjagend geluid.
Toen zijn we doorgereden naar een klein dorpje hoog in de bergen waar een kleine ceremonie werd gehouden. We hebben daar maar een paar minuten even zijdelings gekeken, maar zijn toen snel weer gegaan naar een restaurant waar we hebben geluncht en Femke waarschijnlijk haar tweede voedselvergiftiging heeft opgelopen. Daarnaar zijn we door de rijstvelden naar een volgend dorpje gelopen met erg mooie uitzichten, waarnaar een ander weefdorpje hebben bezocht waar Femke een mooie zijden sjaal heeft gekocht. Toen nog een dorpje bezocht en uiteindelijk ook een begraafplaats bezocht. Hier wordt voor de overledene een menhir geplaats als er meer dan 24 buffalo’s worden geofferd. Hoe meer buffalo’s, hoe groter de menhir. Ook hebben we hier gezien hoe ze die graven uithakken in de rotsen en babygraven in een levende boom, want men geloofd dat de vrouw de volgende keer dan weer het leven zal geven aan een gezond kind. Toen terug gereden naar Rantepao en lekker gegeten en de raft voor de volgende dag geregeld.
Vandaag zijn we dus wezen raften op een rivier midden in de jungle. Ontzettend mooi om mee te maken. Helaas was Femke weer ziek door de voedselvergiftiging gisteren, maar gelukkig was het na een keer flink overgeven voordat we de boot instapten en een dutje tijdens de lunch al weer een stuk beter.
Eerst zijn we met de auto een berg opgereden en daarnaar hebben we nog een klein uurtje naar de rivier gelopen. Daarnaar zijn we door een supermooie vallei gaan afdalen wat ontzettend spectaculair was om mee te maken. De rivier zelf was niet echt moeilijk om af te dalen, normaal in het regenseizoen is het een class 3 rivier nu maar een 2, dus af en toe een kleine rapid, maar niks echt spectaculairs. Voor Femke wel fijn aangezien ze dus ziek was. We hadden een supergids, die precies wist wat hij deed.
De watervallen die we zagen en de natuur waren onbeschrijflijk. Nergens mensen of wat dan ook. Je zit kilometers van de bewoonde wereld en je ziet alleen maar groen, watervallen en leguanen. Na zo’n 4 uur onderweg te zijn geweest kwamen we weer bij de auto aan en zijn we teruggereden naar Rantepao.
Woensdag 3 augustus hebben we het rustig aan gedaan aangezien Femke nog een beetje ziek was, maar gelukkig een stuk sneller opknapte dan in Jogjakarta. Busreis naar Makassar geboekt, heel even geinternet, uitgeslapen en de spullen ingepakt. s’ Avonds een hapje gegeten en toen om 20:30 met de bus naar Makassar vetrokken om daar het vliegtuig te nemen naar Manado, maar dat ga ik pas vertellen in een ander nieuwsbericht.
Helaas doet hotmail en ook het internet hier in Indonesie niet altijd goed. Foto's uploaden kost erg veel tijd en dat is toch een beetje zonde aangezien we hier ook een hoop andere dingen kunnen doen, maar mocht ik ergens tijd vinden, dan zal ik het nog wel even proberen.
Makassar op Zuid-Sulawesi
03|08|05
De stad Makassar en al zijn "mooie" bezienswaardigheden.
lees reisverslag
Bali en wel in het plaatsje Sanur.
28|07|05
Op 23 juli zijn we dan eindelijk aangekomen op Bali waar we een paar dagen blijven voordat we doorreizen naar Sulawesi.
lees reisverslag
ga naar het nieuwsarchief >>