Sponsor een waterput!
We hebben als familie op ons genomen om een waterput te laten aanleggen bij de nieuwbouw voor de gehandicapte kinderen van het centrum.
Zie voor meer hierover en hoe je kunt mee helpen (GELD) www.insyde.nl/waterput
Ik ga voor 9 maanden naar Kenia om daar in het Nyabondo Rehabilitation Centre for Disabled als fysiotherapeut te werken. Mijn patiëntengroep bestaat hoofdzakelijk uit meervoudig gehandicapte kinderen, al komen de flying doctors ook 6x per jaar hier heen om te opereren. Deze operaties mag ik bijwonen en de nabehandeling van sommige kinderen gebeurd hier op het centrum. Dit behoort dan ook tot mijn taken.
Ik zou het geweldig vinden om af en toe wat post te krijgen, smsjes te ontvangen en aangezien de postduiven Kenia niet halen, is de postbode een goede optie. Mijn adres hier is: Nyabondo Rehabilitation Centre, p.o. box 75, Sondu, Kenya t.a.v. Simone Guldemond. Telefoonnummer: +254 (0)7 36 24 22 88
Liefs, Simone
‘Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht.
18|05|06
Op een ochtend klopte de mier al vroeg aan op de deur van de eekhoorn.
…
‘We moeten elkaar een tijdje niet zien,’ zei de mier.
‘Waarom niet?’ voeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan.
‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier.
‘Missen?’
‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’
‘Nee,’ zei de eekhoorn.
‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’
‘Wat voel je dan?’
‘Ja, daar gaat het nou om.’
‘Dan zullen we elkaar missen,’ zei de eekhoorn verdrietig.
‘Nee,’ zei de mier, ’want we kunnen elkaar ook vergeten.’
‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn.
‘Nou,’ zei de mier, ‘schreeuw maar niet zo hard.’
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
‘Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht.
‘Nou ja,’ zei de mier. ‘Dat moeten we nog maar afwachten. Dag!’
En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken.
De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen.
‘Mier,’ riep hij, ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen .
‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’
‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn.
…
De volgende middag hield hij het niet langer uit en ging de eekhoorn naar buiten. Maar hij had nog geen drie stappen gedaan of hij kwam de mier tegen, moe, bezweet, maar tevreden.
‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’
‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.
‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.
(Toon Tellegen, Misschien wisten zij alles)
Na een hele mooie en bijzondere tijd in Kenia ben ik ondertussen veilig en wel weer geland in het koude en hectische Nederland. Ik heb een waanzinnig mooie tijd gehad, veel meegemaakt, veel gezien, veel geleerd, veel genoten.
Ik wil iedereen bedanken voor de steun, liefde en aandacht die ik mocht ontvangen. Voor de vele kaartjes, brieven, e-mails, smsjes en telefoontjes.
Ik heb jullie gemist (een beetje), maar ben jullie niet vergeten.
Liefs en een dikke kus,
Simone
Verjaardag
18|04|06
Tja, dan wordt je zomaar een jaartje ouder in Kenia, een land waar ze niet aan verjaardagen doen. De helft (of misschien wel meer dan dat) van de bevolking weet niet eens op welke dag of in welk jaar ze geboren zijn.
lees reisverslag
ga naar het nieuwsarchief >>